Dwa znaki ręką i dzwonek

Są tylko dwa znaki ręką warte zapamiętania i razem obejmują wszystko, co musisz zakomunikować. Ręka uniesiona prosto w górę znaczy „zatrzymuję się”. Ramię wyciągnięte prosto w bok znaczy „skręcam w tę stronę”. To całe słownictwo, a wszyscy tutaj używają go bez przerwy.

Sygnalizowanie to wymóg prawny, nie uprzejmość, a powodem jest zagęszczenie ruchu. Na zatłoczonej drodze za Tobą może jechać kilkanaście osób, wszystkie szybciej, niż sądzisz, i żadna nie widzi tego, co przed Tobą. Twój znak to jedyne ostrzeżenie, jakie dostają. Daj go odpowiednio wcześnie – zanim zwolnisz, zanim skręcisz – a nie w trakcie, bo wtedy opisujesz to, co się stało, zamiast tego, co ma się stać.

Zanim zasygnalizujesz, spójrz. Kolejność jest zawsze ta sama: spójrz przez ramię, daj znak, dopiero potem zmień tor jazdy. Sygnalizowanie najpierw, a patrzenie potem, to zapowiadanie manewru w przestrzeń, o której nie sprawdziłeś, czy jest wolna.

Twój rower musi też mieć sprawny dzwonek – to wyposażenie obowiązkowe, a rower bez niego nie jest zgodny z przepisami. Ale dzwonek to sygnał ostrzegawczy: wolno go używać tylko wtedy, gdy trzeba zapobiec niebezpieczeństwu. Nie dzwoni się więc, żeby wyprzedzić, tak samo jak nie trąbi się przed wyprzedzaniem samochodem. Jeśli usłyszysz dzwonek za sobą, potraktuj to jako ostrzeżenie: trzymaj swój tor, zostań po prawej i pozwól przejechać.