Ciężarówki, autobusy i zaparkowane samochody

Skręcająca w prawo ciężarówka to najniebezpieczniejsza rzecz na tych ulicach i odpowiada za nieproporcjonalnie dużą część poważnych obrażeń rowerzystów w duńskich miastach. Kierowca siedzi wysoko i daleko z przodu, a przestrzeń tuż obok kabiny po prawej stronie – dokładnie tam, gdzie stawia Cię droga rowerowa – nie jest objęta lusterkami. Kierowca skręcający w prawo przez drogę rowerową może naprawdę nie wiedzieć, że tam jesteś.

Dlatego nigdy nie stawaj tam na światłach. Albo jesteś na tyle z przodu, że widzisz twarz kierowcy w jego lusterku, albo zostajesz daleko za pojazdem i pozwalasz mu skręcić. Jeśli go nie widzisz, przyjmij, że on nie widzi Ciebie. To nie pesymizm; tak po prostu działa geometria kabiny ciężarówki.

Na przystankach pasażerowie wysiadający z autobusu przechodzą przez drogę rowerową i mają pierwszeństwo. Zatrzymaj się i przepuść ich. Tam, gdzie droga została poprowadzona za wiatą, między przystankiem a budynkami, licz się z tym, że ludzie wejdą na nią wprost, nie patrząc – wypatrują autobusu, nie Ciebie. Na takich odcinkach zwalniaj z przyzwyczajenia.

A gdy mijasz rząd zaparkowanych samochodów, zostaw odstęp szerokości drzwi. Drzwi otwierające się na Twoim torze to jeden z najczęstszych sposobów, w jaki odwiedzający odnoszą tu obrażenia, a przy tempie ruchu rzadko starcza czasu na reakcję. Ten odstęp nic Cię nie kosztuje.